Συνεπαρμένη από τη θεωρία των χρωμάτων και τη σχέση ανάμεσα στο λευκό χρώμα και τη μνήμη, η Άννα Φαφαλιού δημιουργεί φανταστικά περιβάλλοντα που αμφισβητούν τους οπτικούς και φυσικούς τρόπους με τους οποίους βιώνουμε την υλικότητα, αλλά και τους τρόπους με τους οποίους αντιλαμβανόμαστε, κατεργαζόμαστε και απομνημονεύουμε όσα βρίσκονται στο άμεσο περιβάλλον μας. Στα έργα της, παραποιεί καθημερινά αντικείμενα, υλικά και φόρμες, με σκοπό την έναρξη ενός διαλόγου ανάμεσα σε αυτά και στο θεατή, παρατηρώντας την απώλεια της αίσθησης της εξοικείωσης. “Ζώντας σε μια καταναλωτική κοινωνία, έχουμε την τάση να επιβεβαιώνουμε τους εαυτούς μας μέσω των αντικειμένων που κατέχουμε. Με αυτό τον τρόπο συνδέουμε τα συναισθήματα και τις αναμνήσεις μας με υλικά και αντικείμενα. Η δουλειά μου εστιάζει στη ρευστότητα και την αστάθεια της οπτικής μας αντίληψης και της μνήμης μας σε σχέση με τη φυσική παρουσία, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο οι χωρικές σχέσεις μπορούν να διαταραχθούν και να είναι ανοιχτές σε διαφορετικές ερμηνείες. Εμπνεόμενη από τις έννοιες της μνήμης, της ταυτότητας και της οπτικής αντίληψης, δημιουργώ installations και παραστάσεις οι οποίες εξερευνούν τη σχέση ανάμεσα στα αντικείμενα, τη μνήμη και το χώρο. Το παιχνίδι ανάμεσα στην πραγματικότητα και το αφηρημένο καταλαμβάνει κατεξοχήν θέση στα έργα μου.”