Οι εικόνες στο εν εξελίξει έργο της Ιωάννας Χρονοπούλου “Dichotomy” έχουν τις ρίζες τους στην κυριολεκτική έννοιά τους. Μια διαίρεση σε δύο μέρη, μια υποδιαίρεση σε μισά ζεύγη. Μια διαίρεση σε δύο καταστάσεις που αλληλοαναιρούνται ή αλληλοσυμπληρώνονται. Υπάρχει μια λογική συνέχεια πίσω από τις εικόνες του “Dichotomy”. Κάθε εικόνα σε πλήρη εξάρτηση με την άλλη αλλά και ταυτόχρονα πλήρως ανεξάρτητη. Μια σειρά από σχέσεις προς διερεύνηση. Μια υποκειμενική ματιά της καθημερινότητας, των τόπων και των αντικειμένων που έχουν αποτυπωμένη τη δική τους ιστορία. Μια ιστορία για την Αθήνα αλλά και μια ιστορία για κάθε πόλη που είναι χτισμένη από την κοινωνία και έχει αφεθεί στη μοίρα της.