Ο σχεδιασμός αυτής της εξοχικής κατοικίας στο Αλιβέρι επικεντρώνεται στους εξωτερικούς χώρους – όπως η πισίνα, το bbq και η αυλή – οι οποίοι λειτουργούν ως αφετηρία για να ξεδιπλωθεί η οργάνωση των υπολοίπων χώρων. Οι υπαίθριοι χώροι είναι όσο άνετοι και προστατευμένοι από τους γύρω γίνεται, ενώ αντίθετα οι εσωτερικοί χώροι κατοίκησης να είναι ανοιχτοί προς τα έξω, και φυσικά προς την θέα της θάλασσας. Ένας διαβρωμένος μονολιθικός όγκος ήταν η αφετηρία του σχεδιασμού αυτής της κατοικίας. Ενώ το εξωτερικό επιβλητικό περίβλημα εμπόδιζε να μαντέψει κάποιος τι συμβαίνει μέσα, το εσωτερικό του, διαβρωμένο έτσι ώστε να δημιουργούνται ανοίγματα και εσοχές, δημιουργούσε προστατευμένους χώρους κατοίκησης με θέα 180 μοίρες προς την θάλασσα. Ο σχεδιασμός βασίστηκε σε δυο αρχές: να δημιουργηθεί κάτι όμορφο και εσωστρεφές αλλά προκλητικά διαφορετικό από το περιβάλλον του, ενώ συγχρόνως να είναι εργονομικό, οικονομικό και ευέλικτο για αλλαγές και προσθήκες στο μέλλον. Στο τελευταίο βασίστηκε όλη η οργάνωση των εσωτερικών χώρων. Το ζητούμενο ήταν τα 110τμ της κατοικίας να είναι όσο πιο εργονομικά σχεδιασμένα γινόταν, ώστε να φιλοξενούνται και επισκέπτες, ενώ παράλληλα να υπάρχει πρόβλεψη ώστε με απλές παρεμβάσεις να μεγαλώσει η κατοικία στο μέλλον. Οι πρώτες ύλες σε όλη την κατοικία διαβάζονται εύκολα, όπως ο πέτρινος παχύς τοίχος που προστατευτικά περιβάλλει την κατοικία και είναι εμφανής μέσα και έξω, το εμφανές μπετόν, τα βράχια που προέκυψαν από την εκσκαφή του κτιρίου, η τσιμεντοκονία που καλύπτει τις υπόλοιπες επιφάνειες. Μειώνοντας όσο το δυνατόν περισσότερο το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του κτιρίου, επιπλέον εγκαταστάθηκαν φωτοβολταϊκά και δεξαμενές συλλογής νερού.